11.6 اختلالات مرتبط با توهم زاها

11.6 Hallucinogen-Related Disorders

ترجمه فارسی ویراست یازدهم روانپزشکی جامع کاپلان و سادوک چاپ 2024

بسیاری از مواد، اگر به مقدار کافی مصرف شوند، می‌توانند به طور چشمگیری ادراک، شناخت، خلق و خو، عواطف، ارتباط اجتماعی، حس معنا و حس خود را تغییر دهند. با این حال، توهم‌زاها در توانایی خود برای تغییر عمیق این جنبه‌های آگاهی بدون ایجاد همزمان هذیان، منحصر به فرد هستند. آنها به طور گسترده‌ای در ویرایش پنجم متن بازبینی شده‌ی راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5-TR) مفهوم‌سازی شده‌اند، به طوری که طبقه‌ی مواد توهم‌زا طیف گسترده‌ای از منابع (طبیعی، نیمه‌مصنوعی یا کاملاً مصنوعی)، ساختارها، مکانیسم‌های عمل، اثرات، مدت زمان اثر و پتانسیل آسیب/مزایای درمانی را در بر می‌گیرد. با این وجود، توهم‌زاهای رایج‌تر شامل 5-متوکسی-ان، ان‌دی‌متیل‌تریپتامین (5-MeO-DMT)، دی‌متیل‌تریپتامین (DMT)، دی‌اتیل‌آمید اسید لیزرژیک (LSD)، مسکالین، سیلوسایبین و سایر آگونیست‌های گیرنده سروتونین 2A؛ انتاکتوژن‌هایی مانند 3،4-متیلن‌دی‌اکسی‌مت‌آمفتامین (MDMA)؛ آریل‌سیکلوهگزامین‌های تجزیه‌کننده مانند فن‌سیکلوپیدین (PCP) و کتامین؛ و آگونیست‌های کاپا-اوپیوئید مانند سالوینورین A هستند.